ฉันต้องการเธอ
แต่ฉันไม่พอสำหรับเธอใช่ไหม
ใช่ไหม
ไม่ใช่อย่างนั้น
ซางฮยอก
♪ ฉันพร่ำบอกตัวเอง ว่าเธอจะไม่กลับมาหาฉัน ♪
♪ ไม่มีอีกแล้ว ♪
♪ ถ้าเรากลับมารักกันไม่ได้ ♪
[ตอนที่ 12]
♪ ฉันก็ไม่อยากฝืน ♪
♪ ฉันอยากลืมเธอให้ได้จริงๆ ♪
♪ ถ้าเรารักกันอีกไม่ได้ ♪
♪ เธอควบคุมฉัน ไปหมดเสียทุกอย่าง ♪
♪ เพราะตอนที่ฉันอยากยิ้ม ♪
♪ เธอกลับทำให้ฉันร้องไห้ ♪
♪ เธอทำให้ฉันหมดหนทาง ♪
♪ แม้ฉันจะพยายาม ลืมเธอแล้วก็ตาม ♪
♪ แต่ก็ทำไม่ได้ ♪
ฉันก็กลับมาหลังนายติดๆ
ทำไมนายมาถึงเร็วจัง
นายขับเร็วมากใช่ไหมล่ะ
บอกแล้วไงว่าอย่าขับเร็ว
ฉันขอโทษ
นายไม่รู้สึกแย่เหรอ ที่โกรธแล้วก็หุนหันออกมา
คนที่ควบคุมอารมณ์ไม่ได้ เป็นคนขี้แพ้นะ
ขอโทษนะ
นี่ ทำไมนายไม่กลับมา เร็วกว่านี้อีกนิด
เราไปดื่มกันต่อดีไหม
วันอะไรเนี่ย
นายโอเคไหม
ฉันหวังไม่ให้มีอะไรเกิดขึ้น
หวังให้จำอะไร
ที่เกี่ยวกับยูจินไม่ได้เลย
จะดีแค่ไหนเนอะ ถ้าสามารถลืมเรื่องที่อยากลืมได้
มีวิธีนะ
อยากรู้เปล่า
อย่างแรก ให้เหล้าช่วยทำให้ลืม
สอง หาหญิงใหม่
สาม เข้าบำบัด
ลองพิจารณาตัวเองดู
ถ้าสองข้อแรกช่วยไม่ได้
ข้อสามเป็นไงล่ะ ลองไปหาจิตแพทย์ดู
ตัดทิ้งไป เลิกล้อเล่นน่า
ไม่ได้ล้อเล่น
นายอาจจะคิดว่า หาจิตแพทย์ฟังดูไม่เข้าท่า
คิดว่าต้องเป็นคนบ้าเท่านั้น ซึ่งไม่จริงเลย
เดี๋ยวนี้ มีคนไปบำบัดเยอะนะ
อย่างเช่น
นายเห็นคนตาย
จะรู้สึกแย่แค่ไหนล่ะ
ถ้าคนนั้นเป็นแฟนนาย
การรักษาบางตัว
ช่วยลบความทรงจำได้
ใช้ความทรงจำอื่น มาล้างความทรงจำเดิม
ใช้วิธีสะกดจิต หรืออะไรทำนองนั้น
ลบความทรงจำเดิม แล้วสร้างใหม่งั้นเหรอ
ง่ายดีเนอะ
นายต้องลอง
ความทรงจำเรื่องเลิกคบกับใคร
อาจจะไม่ได้ผลมากนัก
แต่นายจะทำไงได้ล่ะ
ก็ดีกว่าไม่ทำอะไรเลย
ถ้านายกำลังเศร้า
เช่นจำว่าทุกเรื่องราวที่เกิด
เกิดกับแชรินแทนที่ยูจิน
นี่ ทำไมไม่บอกฉันล่ะ ว่าคังมิฮีคือแม่นาย
ทำไม
ทำไมงั้นเหรอ
รู้ไหมนายทำให้ฉันคิดไปถึงไหน ตอนเห็นนายเล่นเปียโนวันนั้น
ฉันคิดว่านายเป็นตัวพ่อ แบบโมซาร์ท
แล้วถึงได้รู้ว่า แม่นายเป็นนักเปียโน
นายก็เรียนมาจากแม่
แล้วมาแกล้งทำเป็นไม่เคยเล่น
ฉันจะโกหกทำไมเล่า
ฉันไม่เคยเล่นเปียโนมาก่อน
พอเถอะ เพื่อน
จะบอกว่านายไม่เคยแตะมันเลย ตั้งแต่เด็กว่างั้น
จริงๆ
อ้อ นายอาจจะแค่
จำไม่ได้ว่าเคยเล่น
นายกำลังบอกว่า ฉันจำอดีตไม่ได้งั้นเหรอ
ฉัน
จำอดีตไม่ได้เหรอ
ว้าว สูทเท่ห์เชียว
มีอะไรหรือเปล่า
ฉันต้องไปบางที่น่ะ
อ้อ
เลขาของคังมิฮีโทรมา
บอกว่าเธอ จะให้สัมภาษณ์อาทิตย์หน้า
โอเค
เธอเป็นนางในฝัน
ตั้งแต่ฉันเด็กๆ
ตอนนี้ฉันจะได้สัมภาษณ์เธอแล้ว
- แต่นายรู้หรือยังว่า - ว่าอะไร
เธอบอกว่า เธอมาที่สตูดิโอไม่ได้
- ฉันเลยบอกว่าฉันจะไปเอง - จริงเหรอ
คุณคิมคะ
- ขอเวลาสักครู่ค่ะ - ครับ
อ้าว ยูจิน
เป็นไงบ้างคะ
สบายดีอยู่แล้วครับ
ยินดีด้วยนะ
กำหนดวันแต่งงานแล้วใช่ไหม
ค่ะ
ดีแล้ว
นายนั่นจะได้ไม่คิดมากอีก
- เขาเคยเกือบจะออก... - นี่ๆ
ขอโทษที
นายจะทำรายการ ของพรุ่งนี้ใช่ไหม
ด่วนเลย
โอเค ไว้เจอกันนะ
- บาย - ขอโทษนะ
มาถึงแล้วทำไมไม่โทรหาฉันล่ะ
เอาน่า
เมื่อกี้เขาพูดเรื่องอะไรเหรอ
เขาพูดถึงเรื่อง ตอนฉันป่วยแล้วหยุดไป
เขาก็แค่หาเรื่องคุยกับเธอ
อย่าไปสนใจเลย
- อ๋อ - ไปเลยไหม
เธออยากไปไหนก่อน
หลุมศพพ่อเธอไหม
เอาสิ
เราควรไปบอกเขา ว่าเรากำลังจะแต่งงานกัน
เป็นของขวัญที่วิเศษ ว่าไหม
ใช่
นายต้องไปบอกพ่อฉัน
ว่าฉันน่ะ ดีกับนายมากๆ
โอเคไหม
โอเค ได้เลย
ถ้าฉันบอกว่า ฉันยังจำวันเกิดคุณได้
คุณคงจะโกรธฉัน
แต่จะทำอย่างไรล่ะ
ฉันไม่เคยลืม แม้เพียงเสี้ยวความทรงจำ
เรื่องคุณ
ฉันยกโทษให้คุณไม่ได้
โอ้ มีคนมาด้วย
ไม่นานเท่าไรด้วย
แม่เธออาจจะมา
ไม่ ฉันไม่ได้บอกแม่
อาจจะเป็นเพื่อนของพ่อเธอ
แปลกจัง
ไม่เคยมีใครมา
ตอนวันเกิดพ่อมาก่อน ไม่เคยเลย
ผมซางฮยอกนะครับ
เรากำลังจะแต่งงานกัน
เดือนหน้า
พ่อครับ
เราจะมีความสุขมาก จนความทรงจำของยูจิน
มีแต่ภาพที่สวยงาม
คุ้มครองเราด้วยนะครับ
- พ่อแม่นายสบายดีไหม - ดีครับ
แต่หน้าคุณดูซีดนะครับ
คงเป็นเพราะอากาศหนาว
เดี๋ยวก็ดีจ้ะ
- แม่คะ - จ๊ะ
มีคนมาวางดอกไม้ ที่หลุมศพพ่อด้วย
ของแม่หรือเปล่าคะ
เปล่านี่ แม่ก็ว่าจะไปกับลูกอยู่
ไม่ว่าจะเป็นใคร ก็ดีแล้วแหละ
เป็นเรื่องธรรมชาติของครอบครัว ที่จำวันเกิดเขาได้
แต่ยิ่งมีคนอื่นจำได้ด้วย
พ่อของลูกคงจะปลื้มใจมาก...
แต่ทำไมไม่บอกแม่ล่ะ
ปีนี้แม่ไม่ต้องไปก็ได้ค่ะ
วันนี้อากาศหนาว
หนูไม่อยากให้แม่ออกไป
ผมอยากบอกความลับกับเขา
ตอนคุณไม่อยู่น่ะครับ
จริงเหรอ
แล้วเขาได้ขอนายหรือเปล่า
ว่าให้ดูแลยูจินน่ะ
ครับ แน่นอน
แล้ว...
เขาก็ให้ภารกิจนี้ให้ผมด้วย
อะไรเหรอ
ผมรู้ว่ายูจินไม่รับไว้แน่
รับไว้นะครับ สำหรับงานแต่งของเรา
ทำไมทำแบบนี้ล่ะ
ยูจิน ได้โปรด
ไม่เป็นไรจริงๆ
รับไว้นะครับ
เป็นเงินเก็บของผม
ใช้เงินนี้เตรียมงานแต่งเรานะครับ
ได้โปรด
ผมจะสบายใจถ้าคุณทำแบบนั้น
นะครับแม่
ก็ได้จ้ะ
ฉันซึ้งใจจริงๆ
ขอบใจนะ
เธอโกรธฉัน
ยูจิน เธอโกรธฉันจริงเหรอ
เปล่า ฉันแค่
แค่อะไร
นายน่ะ
ช่างอบอุ่นและใจดี
แต่บางครั้ง ก็ดูเหมือนเป็นคนละคน
นายตัดสินใจ
โดยไม่ปรึกษาฉัน
มันแปลกนิดหนึ่ง
ฉันก็เลยไม่รู้ ว่าควรทำอะไร
ให้ฉันบอกไหม
แค่ตามฉันก็พอ
เธอไม่เชื่อใจฉันเหรอ
วันนี้ฉันรู้สึกดีจัง
ยูจิน เราไปขับรถเล่นกันไหม
เปิดตรงนั้น แล้วหยิบแผนที่ออกมาหน่อย
ไปที่อื่นนอกจากชุนชอน กันบ้างเถอะ
[งานแสดงของคังมิฮี]
อ้อ อันนั้นเหรอ
ฉันไปดูคอนเสิร์ตเธอมา
เธอเป็นนักเปียโน
ที่กลับมาเกาหลี หลังไม่ได้กลับมาสิบปี
เป็นนักเปียโนงั้นเหรอ
ทำไม เธอรู้จักเหรอ
เธอเป็นแม่ของมินฮยอง
ซางฮยอก
เธอหมายความว่าไง
คังมิฮีเป็นแม่ของมินฮยองเหรอ
ใช่
แน่ใจนะ
ฉันเคยเจอครั้งหนึ่ง
มีเด็กคนหนึ่งชื่อคังจุนซาง
มาหาฉันเมื่อสิบปีที่แล้ว
ฉันคิดว่า
เขาเป็นลูกเธอ
ซางฮยอก
อ้อใช่
จริงสินะ
ฉันต้องไปเอาของ จากเพื่อนสมัยม.ต้น
เกือบลืมไปเลย
ถ้าคืนนี้เรากลับดึกหน่อย จะเป็นไรไหม
เธอรอฉันอยู่ที่บ้านได้ไหม
เดี๋ยวกลับไป
โอเค ถ้ากลับดึกก็โทรบอกด้วยนะ
อืม ได้
แชรินหรือเปล่า
ใช่ มีอะไรเหรอ
แค่ฟังแล้วบอกความจริงฉันมา
เธอเจอมินฮยอง
ที่ฝรั่งเศสจริงๆ น่ะเหรอ
ใช่สิ ถามทำไม
เขาโตที่อเมริกาจริงๆ เหรอ
นายอยากจะรู้อะไรกันแน่
แล้ว...
เขาไม่ได้เกี่ยวข้องอะไร
กับคังจุนซางใช่ไหม
ซางฮยอก ทำไมนายก็พูดเรื่องนี้นะ
หมายความว่าไง
มินฮยองพูดถึงจุนซาง สองสามวันที่แล้ว
แล้ววันนี้ก็ตานาย
ถามทำไมเหรอ
มีอะไรหรือเปล่า
มินฮยองถามถึงจุนซางเหรอ
เข้าใจแล้ว
มีอะไรเหรอ
ซางฮยอกพูดอะไรเหรอ
ฉันจะไปข้างนอก
สวัสดีค่ะ
วันนี้ท่านประธานไม่มานะคะ
เขาไปสกีรีสอร์ตเหรอ
เปล่าค่ะ เขาบอกว่าจะไปวันมะรืน
เธอไม่รู้เหรอว่าเขาไปไหน
ไม่รู้ค่ะ
นายเรียกตัวเอง ว่าเป็นศิษย์ของฉัน
นายมันไม่ได้เรื่อง
ฉันเหนื่อยแทบตาย สอนนายให้เป็นคนดี
แต่ก็ไม่มีใครสักคน
ชวนฉันไปงานแต่งงาน
นายกำลังจะแต่งงาน
โดยไม่บอกฉันใช่ไหม
ไม่ใช่หรอกครับ
เราแค่กำหนดวันช้า
ต้องมานะครับ
แน่สิ มันต้องเป็นอย่างนั้นอยู่แล้ว
อาจารย์ครับ
แน่ใจเหรอครับว่าผมดูได้
นายก็รู้นี่ว่า
ฉันให้ใครดูไม่ได้ ยกเว้นเจ้าตัวหรือครอบครัวเขา
ครับ ใช่แล้ว
ขอบคุณครับ
ชื่ออะไรนะ
อ๋อ คังจุนซางครับ คังจุนซาง
คังจุนซางเหรอ
โอเค
อ้อ นี่ไง
ไหนบอกว่าหานานไง
มีคนมาขอดูประวัตินี้
เมื่อไม่นานนัก
ใครเหรอ
เป็นชายหนุ่ม
แต่ไม่ได้ให้ดู เพราะไม่เกี่ยวข้อง
เขาขอที่อยู่จากผมไป
ผมเลยให้
แม่
มินฮยอง
[ประวัติส่วนตัวนักเรียน]
[มารดา: คังมิฮี]
จุนซาง จุนซาง
จุนซาง
ยูจิน
ซางฮยอก
ยูจินล่ะครับ ยูจินอยู่ไหน
ยูจินโทรมาบอกว่าอยู่ที่ทะเลสาบ
ทำไม มีอะไรเหรอ
ซาง...
♪ ความทรงจำของฉัน ♪
♪ ฉันจำได้ทุกอย่าง ♪
♪ ตอนหลับตา ♪
♪ ฉันเห็นแม้กระทั่ง สิ่งที่เล็กที่สุด ♪
♪ เธอช่างอยู่ไกล ♪
♪ ที่ซึ่งฉันไปหาไม่ได้ ♪
ดูสิ สวยมากเลย
ที่นี่สวยมาก แต่ที่เธอเห็นคืออะไร
เธอไม่เห็นอะไร นอกจากความทรงจำแสนเศร้า
♪ ฉันไม่เคยรู้เลย ♪
♪ ว่าฉันจะได้ เจอเธอแบบนี้อีกครั้ง ♪
♪ ไม่เคยคิดมาก่อนเลย ♪
♪ ตอนนี้ฉันรักเธออยู่ ♪
♪ อย่างน้อยได้สารภาพ ตอนนี้ก็ยังดี ♪
♪ อยากรักเธอตลอดไป ♪
♪ ถ้ามันไม่สายเกิน ♪
♪ ขอให้เป็นอย่างนี้ตลอดไป ♪
ประหลาดจัง
ฉันไม่คิดว่าจะเจอนายที่นี่
นายมาสูดอากาศเหรอ
มินฮยอง มีอะไรหรือเปล่า
ยูจิน
ฉันไม่แปลกเหรอ
ฉันแปลกจริงๆ
บอกฉันได้ไหม
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
มินฮยอง
ยูจิน
ถ้าเกิดว่าฉัน...
ถ้า...
ฉัน...
ยูจิน
ซางฮยอก
รู้ได้ไงว่าฉันอยู่ที่นี่
แม่เธอบอกว่าเธออยู่ที่นี่
เจอกันอีกแล้วนะ
มินฮยอง
เราเพิ่งบังเอิญเจอกันน่ะ
ค่ำแล้ว กลับกันเถอะ
โอเค
เราขอตัวนะ
มินฮยอง
แม่
แม่มาที่นี่ได้อย่างไร
นี่เป็นบ้านของคังจุนซาง
แม่บอกว่าแม่ไม่รู้จักเขา
แม่บอกผมอย่างนั้น
แม่
นี่อะไร
ทำไมมันมาอยู่ที่นี่
ทำไมรูปของแม่ ถึงอยู่ในบ้านจุนซาง
ที่นี่คือที่ไหน
ตอบผมที ได้โปรด
จุนซางคือใคร เขาคือใคร
แล้วผมคือใคร
อีมินฮยองคือใคร ผมคือใคร
แม่ขอโทษ
ขอโทษจริงๆ จุนซาง
ผม...
คือจุนซางเหรอ...
ผมคือ...
จุนซางจริงๆ เหรอ
จุนซาง จุนซาง
ซางฮยอก ช้าลงหน่อย
อันตราย ช้าลงหน่อยสิ
นายหัดสูบบุหรี่ตั้งแต่เมื่อไร
ฉันไม่รู้ว่านายคิดอะไรอยู่
แต่ฉัน
บังเอิญเจอมินฮยองจริงๆ
ฉันรู้
ไม่ได้เข้าใจผิดใช่ไหม
เธอ...
ชอบอะไรในตัวมินฮยอง
เขาแค่เหมือนจุนซาง
เธอคงไม่ได้ชอบเขา
แค่เพราะเขาเหมือนจุนซางใช่ไหม
ซางฮยอก
เธอรู้สึกอย่างไร
เวลาอยู่กับเขา
มันยากเกินจะตอบเหรอ
ฉันขอโทษ
คือว่า...
ฉันแค่ลองสมมติดูนะ
เธอจะทำอย่างไร...
ถ้าจุนซางยังมีชีวิตอยู่
นายพูดอะไรน่ะ
ฉันแค่สงสัย
ถ้า...
ถ้าจุนซางยังอยู่
เธอจะยังอยู่ข้างฉันไหม
ซางฮยอก
เราไม่จำเป็นต้องพูดเรื่องนั้น
จุนซางตายแล้ว
ใช่ เขาตายแล้ว
จุนซางตายแล้ว
พ่อจับมือเธอหรือเปล่า
เปล่าค่ะ
แล้วไงต่อ
ไม่
คนคิดว่านายตายแล้ว แต่นายอยู่ในขีดอันตราย
หลังจากนั้นสองเดือน นายก็หายโคม่า
แต่สูญเสียความทรงจำทั้งหมด
ฉันป้อนความทรงจำใหม่ให้นาย
ในฐานะมินฮยอง
ตามคำขอร้องของแม่นาย
ขอโทษนะ
การสะกดจิต ใช้รื้อฟื้นความทรงจำ
แต่กรณีของนายมันแตกต่าง
มีคนหนึ่ง ไปยังดินแดนแห่งความมืด
แต่ที่นั่นไม่มีใครพูดกับเขาเลย
เขาโดดเดี่ยวมาก
เราไม่รู้เลยค่ะว่าเขาอยู่ไหน
เขาได้บอกไหมครับ
ว่าจะกลับมาเมื่อไร
เปล่าค่ะ
ถ้าเขากลับมาแล้ว
ให้โทรหาผมด้วยนะครับ
ได้ค่ะ
สำคัญมาก
ได้ค่ะ
ซางฮยอก
มาทำอะไรที่นี่
แล้วเป็นไงบ้าง
อะไรเหรอ
ที่นายโทรมา
เรื่องมินฮยอง
เมื่อวานน่ะ
มีอะไรเหรอ
เปล่า ไม่สำคัญอะไร
เปล่าเหรอ
ซางฮยอก
นายถ่อมาถึงที่นี่ มาออฟฟิศ ของมินฮยองเฉยๆ เนี่ยนะ
บอกความจริงฉันมาเถอะ
ทั้งหมดมันคืออะไร
ฉันไม่มั่นใจ
ว่าเขาเลิกกับยูจินแล้ว จริงๆ หรือเปล่า
ฉันแค่กังวล
ก็เลยหยาบคายใส่มินฮยอง
หยาบคายเหรอ
ใช่ เราไปชุนชอนมา ตอนวันเกิดพ่อของยูจิน
เราบังเอิญเจอเขาใกล้ๆ บ้านยูจิน
มันเป็นแค่เหตุบังเอิญ
แต่ฉันคิดมาก
เลยลากยูจินออกไป
ฉันสำนึกได้ว่า
ฉันหยาบคายเลยแวะไป เพื่อขอโทษ
โอเคไหม
นายพูดจริงเหรอ
จริงสิ
อย่าบอกใครนะ
มันน่าอาย
แปลกจัง ติดต่อเขาไม่ได้
ใคร ซางฮยอกเหรอ
ใช่ เขาคงรู้เนอะ
ว่าวันนี้เราต้องไปเอาชุดกับทักซิโด้
เดี๋ยวก็โทรมา
นี่ เอากาแฟหน่อยไหม
โอเค
จินซุก จะไปไหนเหรอ
หือ ไปชงกาแฟ
จดไซซ์ให้หน่อยสิ
ยูจิน ขอวัดไซซ์หน่อยได้ไหม
มานี่เร็ว
โอเค กางแขนออก
ได้ข่าวว่าเธอเจอมินฮยองที่ชุนชอน
เธอรู้ได้ไง
ยืนตรงๆ สิ
มันบังเอิญจริงๆ
รู้น่า
ว่าแต่เขาไปชุนชอนทำไม
อ้อ
เมื่อวานฉันเจอ ซางฮยอกที่มาร์เซียน
มาร์เซียนเหรอ
หมายความว่า
ซางฮยอกยังระแวง มินฮยองอยู่ใช่ไหมล่ะ
ฉันรู้ว่าเธอไม่คิดอะไร
แต่เธอควรแคร์เขาให้มากกว่านี้
เธอน่ะใจดี
แต่ไม่ค่อยเด็ดขาด
และบางที เธอก็ไม่สนใจ ว่าคนอื่นจะรู้สึกอย่างไร
วัดเสร็จแล้ว อยากลองเพิ่มไหม
ไม่ล่ะ
โอเค
จินซุก ขอกาแฟหน่อย
ยูจิน ยูจิน
จะกลับบ้านเหรอ
ใช่ ทำไมเหรอ
ฉันไปด้วย
เธอไม่ต้องทำงานเหรอ
เดี๋ยวฉันแค่บอกว่า
ฉันไม่ค่อยสบาย
- นี่ เดี๋ยวคืนนี้ฉันเลี้ยงเอง - เธอเนี่ยนะ
สบายมาก ไปรอข้างนอกนะ
จะเลี้ยงหนักๆ เลยคืนนี้
- โอเค - ได้เลย
- เร็วๆ นะ - จ้า
ครับ
ท่านประธานกลับมาแล้วเหรอ
ครับ เข้าใจแล้ว
อ้าว
ดูสิใครมา
นายไปไหนมา
ไปหาใครบางคน
ใคร
ประธานอี
ทำไมนายไม่หาตัวเองก่อน ก่อนที่จะไปหาคนอื่นน่ะ
ดูนายสิ
เอ้อ นายมาก็ดีแล้ว
อันนี้ด่วนเซ็นนี่ก่อน
ฉันจะรายงานทีหลัง กลับบ้านไปพักซะ
[อีมินฮยอง บริษัทมาร์เซียน]
ทำไมไม่เซ็นล่ะ
มินฮยอง
ฉันมาเพื่อคุยกับนาย
ฉันมีเรื่องจะบอกนาย
มินฮยอง
คังจุนซาง
ทีนี้ใช่นายหรือยังล่ะ
นี่
หมดแก้ว
ดีจัง
ดี๊ดี
ไม่ต้องคิดมากนะ
เรื่องที่แชรินพูดวันนี้
ตอนนี้ซางฮยอกเชื่อใจเธออยู่แล้ว
ซางฮยอก
ซางฮยอกถามฉันว่า
ฉันชอบอะไร
ในตัวมินฮยอง
จริงเหรอ
แล้วเธอตอบว่าอะไร
ฉันตอบเขาไม่ได้
ฉันจะบรรยาย
เป็นคำพูดได้อย่างไร
ยูจิน
ตอนมองจุนซาง
ฉันรู้สึกเหมือนมีบางอย่าง
ร่วงหล่นอยู่ภายใน
ราวกับว่าหัวใจ
และจิตวิญญาณของฉัน
ตกเป็นของเขา
ฉันคิดว่านั่นคือความรัก
คือพรหมลิขิต
ฉันคิดว่าคงไม่มีความรู้สึก แบบนั้นอีกแล้ว
ตั้งแต่จุนซางตาย
แต่พอมาเจอมินฮยอง
ก็มีบางอย่างร่วงอยู่ข้างในอีกแล้ว
ฉันรู้สึกอย่างนั้นแหละ
และไม่ใช่เพราะเขาคล้ายกัน
ไม่ใช่อย่างนั้น
แต่หัวใจฉันก็เต้นแรง
แม้จะคิดอย่างนั้น
เต้นแรงเหมือน ตอนฉันอยู่กับจุนซาง
เขาทำให้หัวใจฉันเต้นแรงอีกครั้ง
เขาทำให้ฉันรู้สึกแบบนั้นอีกครั้ง
มันเป็นไปได้อย่างไรนะ
พวกเขา
เป็นคนละคนกัน
แต่หัวใจฉัน
รู้สึกว่าเป็นคนเดียวกัน
มันฟังดูแปลก
แต่สำหรับฉัน พวกเขาเหมือนคนเดียวกัน
ฉันคิดอยู่แล้วว่านายต้องรู้
ตอนรู้ว่า
มีคนมาสืบเรื่องจุนซาง
ฉันรู้ว่าเป็นนาย
นายกลับมาได้ไง
นายลืมไปได้ไง ว่านายคือคังจุนซาง
นายความจำเสื่อม เพราะอุบัติเหตุครั้งนั้นเหรอ
นั่นสิเนอะ
จริงด้วย
นายต้องการอะไร
นายคงต้องการอะไรถึงมาที่นี่
มินฮยอง
สำหรับฉันไม่มีอะไรเปลี่ยนไป แม้นายจะเป็นจุนซาง
และถึงแม้นายคือจุนซาง
นายก็คบกับยูจินไม่ได้
อยู่ห่างๆ เธอไว้
ได้โปรด
อย่าทำร้ายเธออีกเลย
ทำไมล่ะ
นายบอกเองว่าฉันคือจุนซาง
ไม่ใช่จุนซางหรอกเหรอ
ที่เธอต้องการจริงๆ
แล้วทำไม
นายไม่คู่ควรกับเธอ
ไม่ว่าจะเป็นมินฮยอง
หรือจุนซางก็ไม่คู่ควร
ไม่รู้ว่าทำไม
ยูจินถึงได้ชอบ
จุนซางหน้าโง่ขนาดนั้น
นายใช้จุนซาง เป็นเครื่องมือให้ได้เธอมา
นายบอกเอง
เพราะนายไม่ชอบฉัน
เลยใช้เธอเป็นเครื่องมือ
นายบอกอย่างนี้
ฉันจำไม่ได้
จุนซางพูดอย่างนั้นเหรอ
ฉันจำไม่ได้
จำไม่ได้
ฉัน...
ใช้เธอเป็นเครื่องมือเหรอ
ได้โปรดอย่ายุ่งกับเธอ
ได้โปรด
อย่าให้เธอเสียใจไปมากกว่านี้เลย
ที่ผ่านมาสิบปียังไม่พออีกเหรอ
ยังไม่พออีกเหรอ
ที่นายทำร้ายเธอ
มาสิบปีแล้ว
ฉันขอร้อง
ได้โปรด
อย่ายุ่งกับเธอ
ที่ร้านไปได้สวยก็เพราะฉัน
แชรินคิดว่า เพราะตัวเองเก่งมาก
บอกให้ฉันไปชงกาแฟให้ตลอด
ซางฮยอก
ทำไมมานั่งอยู่ตรงนี้ล่ะ
อีมินฮยอง
คังจุนซาง
ถึงแล้วเหรอ
แล้วยูจินกับซางฮยอกล่ะ
พวกเขาจะไปสายเหรอ
งั้นเรากินก่อนไม่ต้องรอ
จะไปเดี๋ยวนี้ล่ะ
มินฮยอง
มินฮยอง หายไปไหนมา
รู้ไหมฉันเป็นห่วงแค่ไหน
ฉันคิดถึงนายมากเลย
ฉันมาเพื่อถามอะไรหน่อย
กินอะไรมาหรือยัง
ไปกินข้าวกัน
แป๊บนะ
ตอนแรกฉันต้องไปหาเพื่อน แต่จะโทรไปยกเลิก
ฮัลโหล ยองกุกเหรอ
ขอโทษนะ พอดีมีงานเข้า ฉันคิดว่าคงไปไม่ได้แล้ว
ฝากบอกยูจินกับซางฮยอกให้ที ว่าฉันขอโทษ
ฮัลโหล นี่มินฮยอง
แชรินไปได้
ฉันจะไปกับเธอ
เขาจะมาที่นี่เหรอ
เขากลับมาคบกับแชรินแล้วเหรอ
ฉันว่าไม่นะ
แล้วนี่มันอะไรเนี่ย
ฉันไม่ต้องไปจริงๆ นะ
เราไม่ได้เจอกันตั้งนาน
ไปกันสองคน ไม่ดีกว่าเหรอ
พวกเขาคงจะอึดอัด
นายบอกว่ามีเรื่องจะถามฉันนี่
ไปหาที่เงียบๆ กันไม่ดีกว่าเหรอ
ไม่ดีหรอก ฉันว่า...
ที่นั่นมีหลายคน ที่จะตอบคำถามให้ฉันได้
นายอยากรู้อะไรเหรอ
มินฮยอง
คือว่า ที่เรามานัดเจอกัน
เพื่อแสดงความยินดี กับซางฮยอกและยูจินที่จะแต่งงาน
ไหนๆ มาเจอแล้ว ก็เลยมาดื่มกันค่ะ
ตามสบายนะ
ดีจังเนอะที่ได้มาเจอเพื่อนเก่า พร้อมหน้าพร้อมตาแบบนี้
อยู่ชมรมห้องส่งกันหมดเลยเหรอ
- ใช่ - ใช่
แชริน จินซุก ยองกุก
ซางฮยอก แล้วก็ยูจิน ที่เป็นแขกวันนี้
ได้ยินว่ามีอีกคนหนึ่งนี่
ชื่ออะไรนะ
เอ้อใช่ จุนซาง
คังจุนซางใช่ไหม
พวกนาย
สนิทกันหรือเปล่า
ขอทายว่าไม่
อ้าว มาแล้ว
ยูจินไม่มาด้วยเหรอ
เจอกันบ่อยนะ มินฮยอง
จุนซางน่ะ
เขากับซางฮยอก เป็นอย่างไรเหรอ
พอได้แล้ว มินฮยอง
ทำไม แค่อดีตน่า
ต้องมีต่อยกันบ้างแหละ
ยองกุก พวกเขาเคยสู้กันไหม
มินฮยอง นาย
พูดถึงคนตายแบบนั้นได้ไง
คนตาย...
เขาตายแล้วจริงเหรอ
อะไรนะ
แปลกดี
ได้ข่าวว่าไม่มีใครไปงานศพเขา
แน่ใจได้ไงว่าเขาตายแล้ว
พอเถอะ มินฮยอง
นายเคยคิดไหมว่า
เขาอาจจะยังไม่ตาย
ทำไมล่ะ
บางทีเขาอาจจะความจำเสื่อม
หรือเปลี่ยนชื่อ
บางทีเขาอาจจะเปลี่ยนชื่อ เป็นอีมินฮยอง
ไม่คิดเหรอว่า
ฉันอาจจะเป็นจุนซาง
นายคือ...จุนซางเหรอ
ดูท่าจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น
ถ้าเขากลับมาจริงๆ
แต่มันไม่เกิดขึ้นหรอก
เสียใจที่ต้องบอกว่า ฉันคืออีมินฮยอง
ขอตัวนะ
มินฮยอง
หรือฉันอาจจะเป็นจุนซาง...
เขาไม่ได้เกี่ยวข้อง กับจุนซางจริงเหรอ
บางทีเขาอาจจะความจำเสื่อม
คังจุนซางเหรอ
เรามีเรื่องต้องคุยกัน
มินฮยอง ทำแบบนี้ทำไม ปล่อยฉันนะ
เกิดอะไรขึ้น
ทำแบบนี้ทำไม
ฉันต้องไปแล้ว
เพื่อนรออยู่
นายเป็นอะไร
ไม่เหมือนนายเลย
อะไรไม่เหมือน
อะไรไม่เหมือนมินฮยอง
มินฮยอง
ฉันคือใคร
บอกฉันที ยูจิน
ฉันคือใคร
ยูจิน
ฉันคือ...
จุนซาง
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย